محققان مؤسسه تکنولوژي ماساچوست (MIT)‌ قصد دارند با الگوبرداري از پوست ماهي اژدها، جليقه ضد گلوله اي با قابليت زره‌هاي قديمي طراحي کنند.
شواليه‌ها در قديم از زره‌هاي سخت، به هم پيوسته و فلس دار استفاده مي‌کردند که اين الگو مي‌تواند براي ساخت جليقه‌هاي ضد گلوله نسل جديد مورد استفاده قرار گيرد.
گونه اژدر ماهي Polypterus senegalus داراي آرواره قوي و اسکلت محکم بوده و بيش از 96 ميليون سال قدمت دارند؛ فلس اين ماهي از چندين لايه ساخته شده است و زماني که حيوان توسط مهاجمان گاز گرفته مي‌شود، هر لايه در يک الگوي متفاوت شکسته مي‌شود، اما کل ساختار پوسته سالم باقي مي‌ماند.
محققان با استفاده از اسکن اشعه ايکس، پوشش فلس‌دار و نحوه تعامل آنها را در هنگام حرکت ماهي مورد ارزيابي قرار دادند.
فلس‌ها در نزديکي مناطق انعطاف‌پذير بدن از جمله دم، کوچک بوده و امکان خم شدن ماهي را فراهم مي‌کند؛ فلس‌هاي کنار بدن نيز که از اندام هاي داخلي محافظت مي کنند، بلندتر و سخت‌تر هستند.
مدل رايانه اي با استفاده از انواع فلس در قسمت هاي مختلف بدن ماهي طراحي شده و نمونه اوليه اي 10 برابر اندازه واقعي با کمک پرينتر سه بعدي و مواد سخت ساخته شد که يک پوشش متشکل از 144 فلس بهم پيوسته است.
«سوآتي وارشني» از محققان موسسه تکنولوژي ماساچوست (MIT) تأکيد مي کند: مجموعه اي از مفاصل بين دندانه ها و حفره هاي فلس، اجازه خم شدگي و شناي راحت ماهي درون آب را فراهم مي کند؛ ترکيب انعطاف پذيري و قدرت بهترين کارآيي را براي جليقه ايجاد مي کند.
محققان اميدوارند اين تحقيقات منجر به توسعه جليقه هايي سبک، مقاوم و انعطاف پذير مانند فلس ماهي شده و جايگزين جليقه‌هاي سنگين کولار فعلي شود.

«گل مریخی»، کشف جدید کنجکاوی در مریخ
مریخ نورد «کنجکاوی» ناسا در جدیدترین اکتشافات خود بر سطح سیاره سرخ موفق به تهیه عکس از تخته سنگ پیچ در پیچ به شکل مار و «گل مریخی» در دل یک سنگ شده است.
کنجکاوی پیش از این تکه های پلاستیک شفاف را بر سطح مریخ مشاهده کرده بود که مشخص شد این قطعات از خود مریخ نورد جدا شده اند.
در جدیدترین تصاویری که توسط مریخ نورد ناسا تهیه شده است، یک شکل عجیب و شفاف شبیه «گل» در دل یک سنگ مشاهده می شود.
تصویر موسوم به «گل مریخی» در تاریخ 19 دسامبر ( 29 آذر) توسط ابزار تصویرساز میکروسکوپ مانند در انتهای بازوی رباتیک کنجکاوی تهیه شده است. ناسا نسخه خام این تصویر را در وب سایت رسمی مأموریت مریخ نورد منتشر کرده است و بازدیدکنندگان سایت، تعبیر «گل مریخی» را برای این عکس انتخاب کرده اند.
«گای وبستر»، سخنگوی آزمایشگاه پیشرانش جت (JPL) ناسا تأکید می کند: به نظر می رسد که این شکل عجیب و شفاف بخشی از تخته سنگ بوده و به مریخ نورد کنجکاوی تعلق ندارد.
ناسا روز جمعه چهارم ژانویه (15 دی) تصویر پانورامای جدیدی از محل حضور مریخ نورد کنجکاوی موسوم به Yellowknife Bay در دهانه گیل مریخ منتشر کرد.
در مرکز این تصویر نیز تخته سنگ های پیچ در پیچ دیده می شوند که شبیه یک مار بزرگ است. این سنگ که ناسا از آن با تعبیر «رودخانه مار» (Snake River) یاد می کند، یک خط نازک از سنگ های تیره در پی هم هستند.

دانشمندان مؤسسه فناوري جورجيا و دانشگاه اموري در حال کار بر روي پلاکت‌هاي خون مصنوعي هستند که به لخته شدن سريع‌تر خون کمک کرده و خونريزي را در افراد داراي زخم‌هاي خطرناک مانند مجروحان ميدانها جنگ کاهش خواهد داد.
اين محققان موفق به توليد يک ماده زيستي جديد شده‌اند که از عملکرد پلاکت‌هاي خوني که به لخته شدن خون کمک کرده، تقليد مي‌کند.
به گفته محققان در نشست سالانه پيشرفتهاي علمي آمريکا، اين پلاکتهاي مصنوعي در آزمايشات بر روي حيوانات، کار پلاکتهاي طبيعي را تکميل کرده، زمان لخته شدن را تا 30 درصد افزايش و خونريزي را تا 40 درصد کاهش دادند.
اين پلاکت‌هاي مصنوعي قابل خشک و منجمد کردن بوده و کارکنان ارتش مي‌توانند آنها را به ميدانهاي جنگ برده و براي کاهش خونريزي و ارتقاي شانس زنده ماندن سربازان آسيب ديده به آنها تزريق کنند.
اگرچه به گفته محققان، پژوهشهاي بيشتر براي آزمايش پلاکت‌هاي مصنوعي در انسان و توليد فناوري براي انتقال و استفاده از آن در ميدان جنگ مورد نياز است.
اين پلاکتها پس از تزريق در بدن در جريان خون گردش کرده و پس از رسيدن به زخم کار خود را آغاز مي‌کنند. در آنجا اين پلاکت‌ها با همان پروتئين‌هايي که منجر به آغاز فرآيند طبيعي لخته‌سازي خون در بدن شده، فعال مي‌شوند.
از آنجايي که اين پلاکتها بطور خودکار جاي زخم را پيدا مي‌کنند، نيازي به جستجو براي آنها نيوده و از اين رو براي جراحتهاي داخلي بسيار مفيد است.
هنوز مشخص نيست که اين پلاکتها تا چه زمان در بدن دوام دارند؛ اما اگر براي يک دوره کوتاه نيز مقاومت کنند، مي‌توانند به شکل پيشگيري‌کننده در زمان بروز آسيب و زخم مورد استفاده قرار بگيرد.
محققان اميدوارند بتوانند نوعي پلاکت مصنوعي طراحي کنند که بتواند فرآيند التيام زخم را با انتشار علائم شيميايي خاص هدايت کرده و اثر زخم را کاهش دهد.
به گفته محققان اين دستگاه ممکن است طي سه تا پنج سال آينده در دسترس قرار دهد.